Þegar janúar er að renna sitt skeið er ekki seinna vænna að óska öllum gleðilegs árs! Og tilkynna að ég sé ekki dauð enn, fjarri því! Það er frekar að ég gefi mér ekki tíma til að álpast hérna inn. Hins vegar er fólk enn að spyrja um kanínur og tengd mál þannig að e-r kíkja nú hérna inn enn í leit að upplýsingum. Ég á hins vegar ekki nein dýr sem ég tími að láta eins og er, alveg búin að selja inn að beini og ég lét meira að segja Snædísi gömlu fyrir jólin enda átti ég þá einn flottan gráan karl sem tók svo bara upp á því að drepast í blóma lífsins rétt eins árs gamall! Langt síðan ég hef lent í því og sá mikið eftir honum Ævari.

Tvo litaða bræður á ég samt undan Þulu Ýmis og Árbakka Bugðu dóttur og hún er mikið stórveldi, og ég er að hugsa um að reyna að láta hana eiga hvítt got núna bráðlega. Synir hennar 2, Ari og Alli sem ég á eru þó aðeins þóf-gjarnir sýnist mér, en óskaplega spakir og skemmtilegir og fá iðulega að skiptast á að hlaupa um gólfin hérna og stundum hlýða þeir kalli.


Við erum semsagt komin í stafinn A: Hér er hann Alli með svarta hausinn sinn, ég vil endilega reyna að halda í þennan lit.

Svo áskotnuðust mér 2 flottir gaurar frá henni Lilju á Árbakka þar sem það voru hennar síðustu dýr og hún ætlar að taka sér pásu í þessari ræktun. Það eru þeir Brynjar grár og Bósi hvítur sem eru síðan sumarið 2011 og svona e-ð skyldir sumum af mínum kanínum en ekki mjög alvarlega.


Hér er ein mynd að nýja prinsinum okkar honum Orra ásamt gamla kettinum okkar honum Léttfeta 12 ára. Orri er þarna 2-3ja mánaða minnir mig.

Jójó, kominn tími til að láta vita af sér hér!

Fyrst í fréttum er jú að drengur fæddist þann 15. september hér á bæ, lentum í smá drama eftir fæðingu því hann var fluttur asap með sjúkrabíl á vökudeildina á Barnaspítalanum í Rvk. Þannig að ég fékk ekki að liggja inni á fínu deildinni á Akranesi, en fengum mjög góða umönnun á Landspítalnum og blásum á allt tal um að heilbrigðiskerfið séu rústir einar! Drengurinn var latur að anda sjálfur og virtist hafa gleypt skítugt legvatn en ekkert varð svo úr því og við fengum að fara heim nokkrum dögum síðar, hann alheilbrigður.


Bræðurnir, Ernir sá eldri og Orri sá yngri.

Ég var og er eldhress, komin í gömlu góðu sveitastörfin nokkrum dögum síðar, taka upp kartöflur og dunda úti við. Það eru alltaf að koma fyrirspurnir um loðkanínur og skemmtilegt og áhugasamt fólk poppar inn í spjall og svona. Af því tilefni verð ég að segja að nú get ég ekki látið frá mér fleiri kanínur í bili! Eftir að ég missti einn ungan gráan karl á besta aldri í vikunni á ég bara 7 eftir! Þar af eru 4 ungar síðan í sumar sem ég tími ekki að láta af ýmsum ástæðum. Hins vegar veit ég um manneskju sem gæti verið með ungar loðkanínur í boði í Skorradal, af góðum ættum.....(frá mér!) Hafið samband við hana á nansa@simnet.is ef þið eruð að spá í þetta.

Nóg um það, við reyndum í dag að sameina stóru amerísku hænurnar 3 frá Ransý og þessar 2 litlu íslensku í eitt búr. Þær síðarnefndu hafa verið í sér búri því þær voru svo voðalega litlar að  þær gátu ekki flögrað út um lúguna út! Ekki gekk það þó eftir áætlun því þessar stóru voru eins frekar og ég óttaðist, og sérstaklega Mjallhvít sem ég hef grunaða um að vera HANI í dulargerfi!! Tók mynd af honum/henni og spyr Ransý og aðra hænsnaspekúlanta:


Er þetta hani? Þessar brúnu eru nánast ekki með neinn kamb og eru með rauðu merki á fæti en sú hvíta með grænt merki, sem þýðir að hún á að vera yngri en hinar. Samt er hún að verða miklu stærri og er að fá heljarinnar kamb. Nú þekki ég ekki þessa tegund, eða hvort þær geti verið svona misjafnar í útliti, ég veit að þeir góla ekki en að öðru leiti veit ég lítið. En mér finnst stélið lengra og hálsfjaðrirnar öðruvísi og svo var hann voða  mikið að reigja sig og gogga í þær litlu. Ég vildi ekki skilja þær eftir saman og setti þær litlu aftur í hitt búrið.



Bið um ráðleggingar í þessu máli! Semsagt hvort þetta geti verið hani, hvað ég eigi að gera við hann (vill e-r svona hana á svæðinu hérna í kringum mig...) og er e-r möguleiki á að sameina þessar stóru og litlu hænur á farsælan hátt?



Kindurnar eru komnar heim og hafa fegnið að valsa um túnið og eru mjög kátar með það, tína síðustu laufblöðin af trjánum og svona. Kátur reynir að vera einn af þeim og þær skipta sér lítið af honum þessar gömlu en gimbrarnar 2 sem voru settar á elta hann um og stanga greyið.



Þá hleypur nú flótti í minn mann, þó honum finnist þetta dálítið gaman líka.

Kanínufréttir koma síðar...yfir og út.

Hér gerist nú flest hægt á þessu kalda vori, gróður lætur bíða eftir sér og elgos í ofan á lag! Eldgos fara að verða vorboðinn ljúfi hér á landi! Ég hélt að sauðburður minna 5 stæltu kinda ætlaði að láta standa á sér, aðeins ein bar og ekkert gerðist í viku. Svo einn sólarhringinn báru þær allar hinar og þá var það búið. Það þarf nú að gefa þeim úti á túni til að byrja með samt, treysti ekki þessum litla gróðri sem kominn er.

Er búin að lofa öðrum gráa fullorðna karlinum mínum norður í Eyjafjörð í næstu viku, þannig að það lítur allt fyrir að ég þurfi að fá fleiri got í sumar ef ég ætla að halda þessu áfram. Er búin að láta nánast allt frá mér sem ég tími að láta, maður verður að halda í óskyldu dýrin, ég á nánast bara eitt stykki úr hverjum systkinahóp.

Nú eru ungarnir orðnir miklu huggulegri og kominn tími á fleiri myndir af þeim Þeir eru komnir í stærra búr og það er erfitt að festa þá á mynd því þeir hreyfa sig svo mikið og vilja hlaupa útaf myndinni:



Þeir eru komnir af stað í átið, bæði á korninu og ávöxtunum og grænmetinu.



Og nei, myndirnar eru ekki teygðar, þeir eru svona kringlóttir!!



3 eru brúngráir en 1 ætlar að halda dökka litnum og verða svartur! Eða það er með svartran haus og fætur og fá dökkgráa ull, langt síðan ég hef átt svoleiðis. Flestir eru með stjörnu í enni.


Mamma að athuga hvort ekki sé allt með felldu.


En hún er nú fljót að flýja upp á aðra hæð þegar þeir verða of frekir að elta hana og sjúga! Alveg nauðsynlegt fyrir þær að hafa svona stað til að forða sér á.

Ég sé ekki betur en hér sé sífellt að poppa inn fleiri lesendur á þessari kanínumaníu slóð minni, og því ekki úr vegi að reyna að koma með e-r fréttir af KANÍNUM? Það eru ýmsir sem koma hingað í leit að upplýsingum um loðkanínur en ekki fréttum af mínum persónulegu högum og öðrum stórbúskap..... en þó eru nokkrir sem eru í því þannig að þetta heldur áfram að vera svona mix.

Hef parað Þúfu, stóra hvíta hlussu undan Bugðu og Ými saman við ungan gráan karl sem ætlar ekki að verða eins stór og hún, en ég verð eiginlega að reyna að halda í gráa litinn líka því þeir ruku e-n vegin úr höndunum á mér 3 af 5 sem fæddust í fyrra. Maður vill hafa lit með ef möguleiki er á. Þannig að kannski koma ungar núna í lok apríl, við sjáum til hvort þetta hefur tekist.


Ægir sem vonandi verður pabbi bráðum.

Ég hef verið nokkuð hugsa um geðslag kanínanna minna undanfarið því ég hef lent í því í nokkrum síðustu klippingum að mér finnist þær vera orðnar full óstýrilátar. Ég sé alltaf betur og betur að Ponsa og hennar afkvæmi voru frekar sérstök að geðprýði, og líka vegna þess að Ponsa og dætur hennar gátu e-n vegin verið margar í búri og kipptu sér lítið upp við þó gömul kanína kæmi aftur inn í hópinn eftir hlé eða ungagot. Merkilegt.

Þegar ræktunargripir eru ekki margir er maður mest að hugsa um stærðina og ullargæðin og verður stundum að taka gripi sem eru ekkert sérstakir í skapi. Þá er ég ekki að meina geðsjúklinga, heldur bara svona frekar leiðinlegar í klippingu, ókyrrar og pirraðar. Að vísu á að sumu leiti það sama við um kanínur og kindur: því spakari sem þær eru, því óþekkari eru þær við klippingu! Þær bera enga óttablandna virðingu fyrir manninum og eru bara á röltinu að skoða hitt og þetta og snúa sér að vild. Þetta er kenning sem gæti verið rétt í mínu tilfelli því allar þessar óþekku kanínur eru úr sumargotinu úr fyrra sem var mikið hnoðast með og þær eru sérstaklega spakar og óhræddar.

Ýmir bolla, hann er nú alltaf góður í klippingu nema hvað hann þarf að klóra sér alveg ósköp og stundum erfitt að komast að!

En málið er að geðslagið er ekki bara upp á punt, því eftir því sem kanínan er rólegri í klippingu, því betur nennir maður að flokka ullina og ganga vel frá henni! Það sparar tíma og eykur verðmætið, það er engin lygi!


Yfir í andlega hestamanninn: Í dag fór ég með her manns út á Mýrar, til Moniku Kimpfler, að kíkja á framfarir Mola litla sem er þar í tamningu. Það gengur í rauninni ágætlega, þó svo að honum hafi orðið svo um alla áhorfendurna að hann henti henni af baki í fyrsta skipti! Byrjaði semsagt ekki vel, en hann er þó aðeins búinn að vera í 2 vikur eða svo og hún hafði ekki miklar áhyggjur af þessu.

Málið er að hann er auðvitað dálítið viðkvæmur og lítill í sér og sennilega ekkert sérlega vel gefinn... þannig er að oftar en ekki skilur hann ekki hvað hann á að gera þegar komið er á bak og þarf þá manneskja að ganga á undan honum og láta elta sig til að hann fatti að hann á að fara áfram og þá hrekkur hann í gang og gengur vel, beygir og stoppar og er slakur.

Hún sagðist ekki hika við að skila hættulegum tryppum og hefði enga slíka tilfinningu fyrir honum, best væri að fara bara rólega í þetta og láta hann skilja hvað ætti að gera og þá kæmi þetta allt. Ég sá að hann er ekki eins klárgengur og ég hélt, það er ekki langt í töltið þegar hann fór að skokka með hana í gerðinu og það kemur skemmtilega á óvart. Tók myndavélina með en gleymdi að nota hana!

Þannig að góðu fréttirnar eru að hann er í framför, en ekki kannski sá fljótasti til, hann ber sig vel og er bara huggulegur undir manni. Alltof stór og feitur auðvitað! En hún hélt að þetta yrði ágætis reiðhestur, en til þess þarf auðvitað að nota hann!! Og það verður e-ð bið á því á mínum heimabæ, ég á von á barni í september þannig að þó svo að ég þyrði því þá mun ég ekki gera neitt fyrir hann í sumar. Hann verður e-ð áfram þarna og best væri auðvitað að hann gæti farið í túristaferðirnar með henni Moniku í sumar því nú er hann orðinn 5 vetra og það verður að nota hann e-ð ef hann á ekki að verða e-r fitu bikkja.

Þannig að ég vil helst losna við hann úr stóðinu, þarf ekki einu sinni að selja hann ef e-r þráir að temja og þjálfa hest þá stendur hann til boða e-m sem kann e-ð aðeins fyrir sér! Lýsi eftir áköfu ungmenni sem á engan pening en kannski aðstöðu, getu og áhuga! En annars er hann til sölu auðvitað því ég óttast að það muni taka smá tíma að gera hann að reiðhesti sem myndi henta mér eða familíunni, þarf að þjálfa töltið og gera hann showaðari í mörgu. Ég má ekki vera að þessu eins og er.

Fleira er ekki að frétta af búskap, yfir og út!